«ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ» - (ποίημα)

Διαβάστε το υπέροχο ποίημα με τίτλο: «ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ»

που έγραψαν οι μαθήτριες του ολοήμερου τμήματος του Δημοτικού Σχολείου Σταυρακίου:
Κούγκουλη Ανθή, Κωνσταντινίδη Βασιλική, Πάνου Ζωή και Πλάτσερ Γαβριέλλα 

με το συντονισμό της δασκάλας τους Λαμπρινής Λιάτσου.

Με το ποίημα αυτό συμμετέχει το Δημ. Σχ. Σταυρακίου στις φετινές εκδηλώσεις 

για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων.

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

Γιάννενα, πόλη ιστορική.
Γιάννενα, πόλη αγαπημένη.
Γιάννενα, πόλη τιμημένη!

Εσύ που νίκησες τους Τούρκους.
Εσύ που πάλεψες για τη Λευτεριά.
Εσύ που γεννάς ανθρώπους με δύναμη ψυχής...
Για σένα ΑΞΙΖΕΙ να θυσιάζεται κανείς!

Γιάννενα, πόλη που μυρίζει Ελλάδα!
Που δεν αντέχει ζυγό.
Στη λίμνη σου Παμβώτιδα
καθρεφτίζονται πρόσωπα ηρώων που θυσιάστηκαν για σένα!

Πατεράδες άφησαν παιδιά ορφανά,
στρατιώτες έδωσαν τη ζωή τους πολεμώντας μέρα-νύχτα
με όπλο την αδάμαστη ψυχή τους!!!
Και, η σκληρότητα των Τούρκων, τελικά ηττήθηκε
από τη δύναμη του νου και τη φλόγα της καρδιάς των Ελλήνων.
«Κυρά-Φροσύνες», νίκησαν πολλούς «Αλη-πασάδες»...
Γιαννιώτισσες, Σουλιώτισσες, έμειναν φωτεινό παράδειγμα στην Ιστορία.
Το αίμα τους που χύθηκε για μας τους νέους, είναι τιμημένο ως τώρα!

Τόσα χρόνια περιμέναμε τη λευτεριά
και ήρθε...
κι άστραψε «φως» ειρήνης και χαράς.
480 χρόνια σκλαβιάς, μας γεμίζουν μνήμες...
100 χρόνια λευτεριάς, μας γεμίζουν ευθύνες!

Το όνομά σου Γιάννενά μου, ταυτίζεται με την αγάπη και την ειρήνη,
με το φιλότιμο, την αρχοντιά και τη φιλοξενία.
Δεν γνωρίζεις από μίσος, ούτε οργή, ούτε εγωισμό.
Είσαι ό,τι πιο «πλούσιο» και χαραγμένο έχω στην καρδιά μου,
γλυκά μου Γιάννενα...!

Γιάννενα, πόλη ιστορική.
Γιάννενα, πόλη τιμημένη.
Πόλη μου, αγαπημένη!

Read More

Γυμνάσιο Σταυρακίου: "Προσεγγίζοντας την ιστορία της Απελευθέρωσης των Ιωαννίνων"

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του γυμνασίου Σταυρακίου συμμετέχουν στον φετινό εορτασμό
για τα 100ά Ελευθέρια της Πόλης των Ιωαννίνων 

με το εκπαιδευτικό - επιτραπέζιο παιχνίδι: 

«Στο δρόμο για την απελευθέρωση» - 

Προσεγγίζοντας την ιστορία της Απελευθέρωσης των Ιωαννίνων.

 Σχεδιασμός - Συντονισμός
Σταματούλα Λογοθέτη
Διευθύντρια Γυμνασίου Σταυρακίου
Γεωργία Τσίμαρη (ΠΕ02)
Άννα Παρίση (ΠΕ08)

Read More

Οι γυναίκες από τα Τσερίτσανα στον αγώνα για την απελευθέρωση

Η συμβολή των γυναικών των Τσεριτσάνων στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων.

Το Βιβλίο "ΑΝΤΡΙΣΣΕΣ" του Β. Βακάλη παρουσιάζει τη δράση των Γυναικών των Τσεριτσάνων το 1912-13, ώστε να μεταφερθούν στα "Δυο Βουνά" της Ολύτσικας πυροβόλα και να χτυπηθούν απ' εκεί τουρκικές οχυρές θέσεις.

[Όσοι επιθυμούν μπορούν να το αναζητήσουν τηλεφωνώντας στο: 2651028413.]

Read More

«ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΚΩΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΠΙΖΑΝΙ»

 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ: 5-2-1913

Πηγή: ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 
ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΚΩΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΠΙΖΑΝΙ
«ΓΛΕΝΤΙΑ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, ΦΩΤΙΕΣ»

Εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς ἀναγνώστας τῆς «Ἀκροπόλεως» ὅτι ὁ Διάδοχος ὁλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ἄφιξιν του εἰς τὴν Ἤπειρον ἔκαμεν εἰς τὸν Ἐσσάτ πασσᾶν προτάσεις περὶ παραδόσεως τῶν Ἰωαννίνων, ἐδημοσιεύσαμεν μάλιστα προχθές καὶ τὸ κείμενον τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Τούρκου Ἀρχιστρατήγου.
Ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεδόθησαν αἱ προτάσεις αὗται ὑπῆρξε διὰ τοὺς ἀντιπάλους στρατοὺς τοῦ κέντρου ἡμέρα ἀνακωχῆς, χαρᾶς καὶ διασκεδάσεως. Περισσότερα ἀφίνομεν νὰ σᾶς διηγηθῇ αὐτόπτης μάρτυς τοῦ γεγονότος καὶ συνεορταστὴς τῆς 24 ώρου ἀνακωχῆς, ὁ λοχίας τοῦ πεζικοῦ κ. Μανοῦσος Ὀρφανουδάκης.
Ὁ κ. Ὀρφανουδάκης, ἀνήκει εἰς τὸ 1ον ἀνεξάρτητον σύνταγμα τῶν Κρητῶν, τὸ ὁποῖον κατέχει θέσεις κειμένας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ βουνοῦ τοῦ Μπιζανίου, ἐτραυματίσθη δὲ τὴν 23ην Ἰανουαρίου ἐκ θραύσματος ὀβίδος εἰς τὸ γόνυ.
-Ἐκείνη τὴν ἡμέρα, μᾶς εἶπε, τὰ πυροβολεῖα τῆς Καστρίτσης εἶχον συγκεντρώσῃ εὔστοχα πυρὰ ἐναντίον μας καὶ μᾶς κατέστρεψαν τὸ ἕν μετὰ τὸ ἄλλο ὅλα τὰ προχώματά μας.
Ἀλλὰ μολονότι καὶ εἰς ἄνδρας εἴχαμε πολλὰς ἀπωλείας διετηρήσαμεν τὰς θέσεις μας κ’ ἐμείναμε ἐκεῖ δὰ στὴ μύτη τῶν Τούρκων εἰς ἀπόστασιν 150 βημάτων ἀπὸ τὰ χαρακώματα τους.

ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΣΣΑΤ - ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ

ΕΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΤΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ

-Ἱστορικώτερη ὅμως ἡμέρα ὑπῆρξεν, ἐξηκολούθησεν ὁ λοχίας Ὀρφανουδάκης, ἡ 17η νομίζω Ἰανουαρίου, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπέστειλεν ὁ Διάδοχος τὰς προτάσεις του εἰς τὸν Ἐσσατ πασσᾶν….


Ἀπὸ τὸ πρωΐ ἐξακολουθοῦσε τὸ καθημερινὸ τουφεκίδι χωρίς κανένα χαρακτῆρα. Τὸ μεσημέρι ὁ φαλαγγάρχης μας κ. Ἰωάννου ἀντισυνταγματάρχης ἔλαβε ἕνα ἔγγραφον τοῦ Διαδόχου μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ τὸ διαβιβάσῃ εἰς τὸν Τοῦρκον ἀρχιστράτηγον. Κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν διοικητὴν μας κ. Συνανιώτην ὁ κ. Ἰωάννου ἐκάλεσε τὸν λοχίαν Μποτινάκην τοῦ ἐνεχείρησε τὸ ἔγγραφον καὶ τὸν ὠδήγησε πῶς νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὸ τουρκικὸν στρατόπεδον. Μαζὶ μὲ τὸν Μποτινάκην ὡρίσθησαν διὰ τὴν ἀποστολὴν αὐτὴν ἕνας σαλπιγκτὴς καὶ ἕνας διερμηνεύς. Οἱ τρεῖς των ἔφθασαν εἰς τὰ πρῶτα – πρῶτα προχώματα μας κατὰ τὰς 2 μὲ 3 μετὰ μεσημβρίαν.
Ἀμέσως ὁ λοχίας Μποτινάκης ὕψωσε λευκὴν σημαίαν ἐνῶ ὁ σαλπιγκτὴς ἐσάλπισε παύση πυρὸς καὶ ἀνέμενον τήν ἀπόκρισιν, ἐνῶ ἀνεμιζον τὴν λευκήν σημαίαν, ἀπό τὰ τουρκικά παραθέματα ἤρχισαν σφοδρὸν πῦρ ἐναντίον μας, αἱ σφαῖραὶ των μάλιστα διέτρησαν τὴν λευκήν σημαίαν, εἰς μάτην ἡ σάλπιγξ ἐξηκολούθει νὰ ἠχῇ «παύσατε πῦρ», εἰς μάτην ὁ διερμηνεύς προσπαθοῦσε νὰ γνωστοποιήση εἰς τὰς ἐχθρικὰς προφυλακὰς περὶ τίνος πρόκειται! Ἐκεῖνοι ἐξηκολούθουν νὰ πυροβολοῦν ἀκαταπαύστως νομίζοντες ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τεχνάσματος ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μηχανεύονται μόνον αὐτοὶ.

ΜΕ ΔΕΜΕΝΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Ἔπειτα ἀπὸ ἐπανειλημμένους ἀγῶνας τῶν ἤχων τῆς σάλπιγγος, τῶν κυματισμῶν τῆς λευκῆς σημαίας ἐτρόμαξαν ἐπὶ τέλους οἱ Τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ νὰ πεισθοῦν περὶ τῆς εἰλικρινείας τῶν προθέσεων μας. Ἀκούσαμε τότε ν’ ἀντηχοῦν ἀπὸ τὰ διάφορα ἐχθρικὰ ὀχυρώματα παρατεταμένα συνθηματικὰ σφυρίγματα καὶ σαλπίσματα, ἀποτέλεσμα τῶν ὁποίων ἦτο νὰ παύσῃ ἐπὶ τέλους τὸ ἐχθρικὸν πῦρ καὶ νὰ σαλπίσουν καὶ αἱ ἐχθρικαὶ σάλπιγγες «παύσατε πῦρ».
Τότε ὁ Μποτινάκης μὲ τοὺς ἄλλους δὺο ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ πρόχωμα καὶ ἐβάδισαν μπροστὰ κρατῶντας ψηλὰ τὴ λευκὴ σημαὶα. Κ’ ἡμεῖς ὅμως κ’ οἱ Τοῦρκοι ἐπεριμέναμε πίσω ἀπ’ τὰ προχώματα ἐπὶ σκοπῷ.
Μόλις ἔφθασε ἡ ἀποστολὴ μας 50 βήματα πλησίον στὰ ἐχθρικὰ προχώματα ἔτρεξαν εἰς προϋπάντησιν της μερικοὶ Τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ καὶ τὴν ἐσταμάτησαν ἐκεῖ. Ἔβγαλαν ἀμέσως λευκὰ μανδήλια κ’ ἔδεσαν καλὰ τὰ μάτια καὶ τῶν τριῶν, ἔπειτα δὲ τοὺς ὡδήγησαν δι’ ἐλιγμῶν καὶ μὲ χίλιες δύο προφυλάξεις εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν προφυλακῶν κειμένην εἰς τὸ ὄπισθεν μέρος.

ΑΝΑΚΩΧΗ

Μόλις οἱ τρεῖς ἄνδρες μας ἀφέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐχθρῶν, ὅλοι οἱ κρυμμένοι πίσω ἀπὸ τὰ ταμπούρια τοῦρκοι ἐπήδησαν ἔξω καὶ μᾶς ἐχαιρετοῦσαν μὲ τὰ μαντήλια τους καὶ μὲ τὰ φέσια τους. Ἀμέσως ἐκάμαμε καὶ ἐμεῖς τὸ ἴδιο, ἀφήσαμε τὰ προχώματα μας κι’ ἀρχίσαμε νὰ περιπατοῦμε καὶ νὰ ξεμουδιάζουμε ἐλεύθερα.
Τὶ ἔγινεν ἐκείνη τὴ στιγμὴ δὲν περιγράφεται. Ἄλλοι ἐζητωκραύγαζαν, ἄλλοι ἐτραγουδοῦσαν, ἄλλοι γελοῦσαν, ἄλλοι ἔστησαν κουβέντα μὲ τοὺς Τούρκους.
-Ἀφῆστε μας νὰ ξεκουρασθοῦμε καὶ λίγο! μᾶς φώναζαν ἐκεῖνοι.
-Ἀπόψε νὰ ρθῆτε νὰ φάμε μαζί. Ἔχουμε κουραμάνα ζεστή – ζεστὴ! Τους φωνάζαμε ἐμεῖς.
Δὲν πίστευε κανεὶς ποτὲ πῶς ἡμεῖς ποῦ κουβεντιάζαμε τόσο ἀγαπημένα εἴμεθα μέχρι πρὸ ὁλίγων στιγμῶν ἐχθροὶ ἄσπονδοι καὶ θὰ ἐγινόμεθα ὕστερα ἀπὸ ὅλίγας στιγμὰς πάλι ἀσπονδότεροι….
Ὅταν ἐπέρασαν αἱ πρῶται στιγμαὶ τοῦ ἐορτασμοῦ τῆς σιωπηρᾶς αὐτῆς ἀνακωχῆς, οἱ περισσότεροι ἄρχισαν νὰ μαζεύουν ξύλα, διότι ἐκ τῶν προτέρων εἴχαμε εἰδοποιηθῇ ὅτι ἐκείνη τὴ νύχτα θὰ ἐπτρέπετο ν’ ἀνάψουμε ἐξαιρετικῶς φωτιές.
Μόλις ἐνύχτωσε τὸ Μπιζάνι ἐλαμπάδωσε πρὸς τό μέρος ἐκεῖνο ὅλο. Καὶ ἡ δικές μας καὶ οἱ Τουρκικές προφυλακές ἐφωταγωγήθηκαν ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη. Ὅλα τὰ ταμπούρια ἐστολίστηκαν μὲ σπινθηροβολοῦντα μπουκέτα φλογῶν! Σημειώσατε ὅτι πρώτη φορὰ καθ’ ὅλο τὸ διάστημα τῆς πολιορκίας τῶν Ἰωαννίνων μᾶς ἐπετράπη ν’ἀνάψουμε φωτιὲς νύχτα! Φαντασθῆτε τὶ ἔγινε. Μαζευτήκαμε ὅλοι γύρω στὰ φωτογώνια κ’ ἐτραγουδούσαμε κλέφτικα. Ὅταν σιωπούσαμε ἀκούγαμε καὶ τοὺς Τούρκους νὰ τραγουδοῦν κ’ ἐκεῖνοι. Ἔγινε τέλος πάντων πανηγύρι!

ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΗΝΗΝ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ

Ὅταν τὸ βράδυ ἐγύρισε ὁ λοχίας Μποτινάκης μὲ τοὺς δύο συντρόφους του τοὺς περικυκλώσαμε γιὰ νὰ μᾶς ‘ποῦν ὅσα εἶδαν κι’ ὅσα δὲν εἶδαν, ἀφοῦ εἶχαν μάλιστα καὶ κλεισμένα τὰ μάτια τους.
Καθῶς μᾶς εἶπαν μόλις ἔφτασαν τυφλοπανιασμένοι καὶ ἀπὸ διαφόρους δρόμους εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν προφυλακῶν, ἔκλεισαν ἀμέσως καλὰ -καλὰ, ἀεροστεγῶς, τὴ σκηνἠ καὶ τοὺς ἔλυσαν τὰ μάτια. Ἐκεῖ τοὺς ὑπεδέχθησαν ὑποχρεωτικώτατα. Ὁ Τοῦρκος φαλαγγάρχης, ὁ ὁποῖος μιλοῦσε θαυμάσια τὰ Ἑλληνικὰ τοὺς ἔβαλε κι’ ἐκάθησαν ἐπάνω σὲ στρωμένα μὲ ἀχυροστρωμνὰς κρεββάτια καὶ γελαστὸς – γελαστὸς τοὺς ἐζήτησε συγγνώμην γιατὶ τοὺς ὑπεδέχετο σὲ τόσο φτωχικὸ σαλόνι. Τοὺς προσέφεραν κατόπιν γλυκὸ, καφφὲ καὶ
σιγαρέττα. Στὸ τέλος τοὺς ἠρώτησαν γιὰ τὸ σκοπὸ τῆς ἄποστολῆς των καὶ ὅταν ἐδήλωσαν ὅτι εἶναι κομισταὶ ἐπιστολῆς τοῦ Διαδόχου πρὸς τὸν Ἐσσὰτ ἀμέσως ἐπῆρε ὁ Τοῦρκος φαλαγγάρχης τὸ τηλέφωνον καὶ ἐζήτησε τὰ Ἰωάννινα ὅπου εὑρίσκετο ὁ Ἀρχιστράτηγος. Ἐκάλεσε τὸν ἴδιον εἰς τὸ τηλέφωνο καὶ τὸν ἠρώτησε ἄν θέλῃ νὰ τοῦ παρουσιάσῃ τοὺς Ἕλληνας ἀπεσταλμένους. Ὁ Ἐσσὰτ ὅμως τὸ ἐθεώρησε περιττὸν ἀφοῦ τὸ ἔγγραφον μποροῦσαν νὰ τὸ ἀφήσουν καὶ νὰ φύγουν. Ἔτσι καὶ ἔγινε.
Οἱ Τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ παρέλαβον τὸ ἔγγραφον χωρὶς ν’ ἀποκρύπτουν ὅτι καὶ αὐτοὶ εἶναι ὑπέρ τοῦ τερματισμοῦ τοῦ πολέμου καὶ μὲ δεμένα πάλι τὰ μάτια, μὲ τὰς αὐτὰς προφυλάξεις καὶ ἀπὸ ἄλλο μέρος ὡδήγησαν τοὺς τρεῖς ἀπεσταλμένους μας ἔξω τοῦ Τουρκικοῦ στρατοπέδου. Εἰς 50 βημάτων ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ τελευταίου προχώματος των τοὺς ἔλυσαν τὰ μάτια καὶ τοὺς ξεπροβόδωσαν πρὸς τὰ λαμπαδοφωτισμένα ταμπούρια μας, τὰ ὁποῖα ἀντανακλοῦσαν εἰς ὅλη τὴν ἄγρια καὶ τὴ μεγάλη χαράδρα μιὰ κόκκινη σὰν αἱματωμένη λάμψι.

ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ

Ἀπάντησι δὲν ἔδωσαν οἱ Τοῦρκοι ἐκείνη τὴν ἡμέρα καμμία. Τὴν ἄλλη μέρα μάθαμε ὅτι τὴν ἔστειλαν στὸ Αὐγό…
Καὶ τὸ ἄλλο πρωί περάσαμε ὡραῖα. Καλημεριστήκαμε μὲ τοὺς Τούρκους κι’ ἀρχίσαμε νὰ μαζεύουμε ξῦλα. Ὅσο πλησίαζε ὅμως τὸ μεσημέρι τόσο μαζευόμαστε στὰ ταμπούρια μας. Κατὰ τὰς δώδεκα οἱ Τοῦρκοι ἄρχισαν νὰ μᾶς πυροβολοῦν ἀραιὰ - ἀραιὰ στὴν ἀρχὴ, πυκνότερα κατόπιν. Ἀπαντήσαμε κι’ ἡμεῖς φωνάζοντας :
-Καλὴ ἀρχὴ…
Τὸ βράδυ σκοτεινιὰ καὶ πίσσα. Ἡ χθέσινη φωτισμένη νύχτα εἶχε περάσῃ σὰν ὄνειρο, μοναδικὴ μὲσα στοὺς μῆνας τῆς πολιορκίας.

Read More

Σπάνιες φωτογραφίες από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων

Δείτε καταπληκτικές και πολύ σπάνιες φωτογραφίες από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων στον «Οδηγό της Περιφέρειας Ηπείρου»

 Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΙΣ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ, εκδ. Ν. Σκορδύλλης, Χανιά, Κρήτη (1913)

Σημείωση: 
Πάνω στον ενθουσιασμό του ο καλός κρητικός εκδότης δεν πολυπρόσεξε την προέλευση του θέματος της κάρτας του. Η εικόνα -εικ.1- προέρχεται από τον περίφημο πίνακα (λάδι σε μουσαμά 167,0 χ 290,0 εκ.) που φιλοτέχνησε ο μεγάλος έλληνας ζωγράφος Γεώργιος Ροϊλός (1867-1928) και έχει τίτλο Η Μάχη των Φαρσάλων. Το πρωτότυπο έργο βρίσκεται στην Πινακοθήκη Ευάγγελος Αβέρωφ στο Μέτσοβο. Παραλήπτης της καρτποστάλ ήταν ο «Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σητείας και Ιέρα κ.κ. Αμβρόσιος».
[Αναστάσιος Παπασταύρος, Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, Πηγή: apeirotan © Δήμος Ιωαννιτών]

Read More

Η συμμετοχή των ναυτικών(!) στην πολιορκία των Ιωαννίνων

Ο ποταμός Λούρος χρησιμοποιήθηκε πολύ για τη μεταφορά πολεμικών εφοδίων μέχρι περίπου τη Φιλιππιάδα, που στη συνέχεια προωθούνταν με κάρα και φορτηγά αυτοκίνητα για το Εμίν Αγά και άλλους προορισμούς κοντά στο μέτωπο του αγώνα, συντομεύοντας έτσι το δρόμο που έπρεπε να διατρέξουν τα κάρα και τα υποζύγια από την Πρέβεζα μέχρι το μέτωπο.
Ιστιοφόρα καΐκια που τα ρυμουλκούσαν ατμοκίνητα σκάφη του ναυτικού σε μικρό χρονικό διάστημα ανάπλεαν τον ρουν του Λούρου και έφθαναν στη Φιλιππιάδα, όπου γινόταν η μεταφόρτωση από τα πλωτά στα επίγεια μεταφορικά μέσα.
Οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί που φρόντιζαν τη μεταφόρτωση σε αναμνηστική φωτογραφία που έβγαλε κάποιος πολεμικός φωτογράφος.

Ένα ατμοκίνητο σκάφος του ναυτικού που ρυμουλκούσε τα φορτωμένα καΐκια στον Λούρο ποταμό. 

Τα φορτωμένα πλεούμενα ήταν επιταγμένα για να εκτελούν τις μεταφορές αυτές.

Πηγή: ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων
Η δράση της Ναυτικής Μοίρας Ιονίου Πελάγους κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους
 

Τον Φεβρουάριο του 1913, επικειμένης της τελικής μάχης για την εκπόρθηση των Ιωαννίνων, ο Αρχιστράτηγος Διάδοχος Κωνσταντίνος εζήτησε τον στενό αποκλεισμό των αλβανικών παραλίων, απ’ όπου ο τουρκικός στρατός εφοδιάζετο. 

Συγκροτήθηκε τότε η Μοίρα Ιονίου Πελάγους, που περιέλαβε το θωρηκτό «ΨΑΡΑ», τα αντιτορπιλλικά «ΑΕΤΟΣ», «ΑΣΠΙΣ», «ΛΟΓΧΗ» και το τορπιλλοβόλο «ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ», πρώην τουρκικό «ΑΤΤΑΛΕΙΑ». Στη Μοίρα υπήχθη και η ομάδα των τεσσάρων ατμομυοδρομώνων, που υπήρχε στο Ιόνιο απ’ την αρχή του πολέμου και αργότερα προσκολλήθηκε μία ομάδα τεσσάρων επιτάκτων εξοπλισμένων, μεταξύ των οποίων τα υπερωκεάνια «ΑΘΗΝΑΙ» και «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ». Ο Διοικητής της Μοίρας, Πλοίαρχος Ανδρέας Μιαούλης, επέβαινε στο «ΨΑΡΑ» και του είχε διατεθεί από το Υπουργείο Εξωτερικών διπλωματικός υπάλληλος, για ζητήματα που θα μπορούσαν να εμφανισθούν τόσο από την Αλβανία όσο και από την Αυστρία και την Ιταλία.
Διατάχθηκε αποκλεισμός από Αυλώνα μέχρι Πρέβεζα, ο οποίος αργότερα επεκτάθηκε μέχρι το Δυρράχιο. Η περιοχή χωρίστηκε σε τέσσερεις τομείς, Δυρράχιο – Αυλώνα, Αυλώνα – Βορ. Άκρα Κέρκυρας, στενό Κέρκυρας – Ηπείρου, και Νότια Άκρα Κέρκυρας – Πρέβεζα.

Οι απομακρυσμένοι τομείς ανετίθεντο σε πλοία που διέθεταν ασύρματο, κατά προτίμηση αντιτορπιλλικά και υπερωκεάνια, και οι δύο εσωτερικοί στους «Ποταμούς», τη «ΝΙΚΟΠΟΛΗ» και τα μικρότερα επίτακτα. Το «ΨΑΡΑ», κατόπιν διαταγής, έπλευσε εις Αυλώνα όπου ο Διοικητής συναντήθηκε με τους ιθύνοντες Αλβανούς, στους οποίους εγνωστοποίησε την αποστολή του. Από εκεί έπλευσε στο Δυρράχιο όπου συναντήθηκε με τον Έλληνα Μητροπολίτη. Την 18η Φεβρουαρίου διενεργήθηκε επιχείρηση παραπλανητικής απόβασης στους Αγίους Σαράντα για αντιπερισπασμό. Οι στρατιώτες που επέβαιναν σε φορτηγίδες καθώς και το αντιτορπιλλικό που έπλεε κοντά για προστασία εβλήθησαν απ’ την ξηρά και υπήρξαν τραυματίες μεταξύ των στρατιωτών. Εις αντίποινα διενεργήθηκε βομβαρδισμός κατά της πόλεως. Την 19η Φεβρουαρίου, ημέρα ενάρξεως των επιχειρήσεων του Στρατού κατά του «Φρουρίου των Ιωαννίνων» επαναλήφθηκε η επίδειξη απόβασης. Την 21η Φεβρουαρίου τα Ιωάννινα παραδόθηκαν στον διάδοχο Κων/νο.

ΠΗΓΗ: Περί Αλός http://perialos.blogspot.gr/2012/07/blog-post_09.html

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1.Θεοφανίδης, Ι., Ιστορία του Ελληνικού Ναυτικού: 1909 –1913, Εν Αθήναις 1925.
2.Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Νεώτερος Ελληνισμός από 1881 ως 1913, τ. ΙΔ, Αθήνα 1977.
3.Μαμπούρης Ε., Το Ναυτικόν μας κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912 – 1913, Εν Αθήναις 1939.
4. «Σκρίπ» (εφημερίδα), Ιστορία του Ναυτικού Πολέμου 1912 – 1913.
5.Ταγκαλάκης, Δ. Ν., Αναμνήσεις του Ναυτικού Αγώνος: Βαλκανικοί Πόλεμοι, Αιγαίον – Ιόνιον, Αθήνα 1995. 

Read More

Το μνημείο πεσόντων στη Δουρούτη

Εκτός από το βασικό και γνωστό μέτωπο του Μπιζανίου, σφοδρές μάχες δόθηκαν,

κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Ιωαννίνων,

και στα οχυρά της Δουρούτης, της Σαδοβίτσας και του Γαρδικίου.

Από το βιβλίο του κ. Χάρη Λεοντάρη:

« Η Σαδοβίτσα στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων (1912-13)»

Read More